Хўшея 7 bob
1 Исроилни шифоламоқчи бўлиб турганимда, Унинг бузуқлиги ошкор бўлди, Самариянинг жиноятлари очилди. Улар маккорона иш тутишади, Ўғрилар хонадонларни ўмаришади, Қароқчилар йўлтўсарлик қилишади.
2 Қилган барча қабиҳликлари ёдимда, Бироқ улар буни хаёлига келтирмайди. Мана, улар гуноҳларга ботишди, Кўз ўнгимда бу гуноҳлар гавдаланади.
3 Одамлар шоҳни ёвузликлари билан хушнуд қилар, Улар бекларни ҳийлалари билан шод этар.
4 Уларнинг ҳаммаси садоқатсиз ва маккор, Ловуллаган тандирга ўхшайди. Новвой хамирини қориб бўлгунча, Хамир ошиб тайёр бўлгунча, Ҳатто олов ковлашга ҳам эҳтиёж йўқ.
5 Шоҳ зиёфат берган куни Беклар шоҳга майдан ичиришди, Шоҳ мазахчилар билан ҳамтовоқ бўлди.
6 Уларнинг юраклари тандирга ўхшайди, Шоҳга қарши улар фитна уюштиради, Кечаси билан ғазаби чўғдай тутаб ётади, Саҳарга келиб, оловдай ловуллаб ёнади.
7 Тандирдай қизишган бу ҳамма одамлар, Ҳукмдорларини ямламай ютяптилар. Натижада шоҳлари бирин–кетин нобуд бўляпти, Аммо биронтаси ҳам Менга илтижо қилмаяпти.”
8 Эфрайим бошқа халқларга қоришган. У хом пишган нонга ўхшаб қолган.
9 Ўзга халқлар унинг кучини кесди, У эса буни англамайди. Сочлари оқариб бўлди, У эса буни пайқамайди.
10 Исроилнинг мағрурлиги Ўзига қарши гувоҳлик беради. Бошига тушган кулфатларга қарамай Исроил ўз Эгаси Худога қайтмайди, Юзини Унга бурмайди.
11 Эгамиз шундай дейди: “Эфрайим кабутарга ўхшар, Ҳам бефаросат, ҳам овсар. У Мисрдан ёрдам сўрайди, Пир этиб Оссурияга учади.
12 Учганда, Мен унга тўр ташлайман, Овланган қушдай ерга тушираман. Тўдалашганини эшитсам, жазосини бераман.
13 Халқимнинг ҳолига вой! Ахир, улар Мендан узоқлашди! Энди нобуд бўлишади! Ахир, Менга қарши бош кўтаришди! Уларни халос қилардим–у, Аммо Менга ёлғон гапиришди.
14 Улар Менга чин дилдан илтижо қилмайди, Аммо тўшакларида ётиб, фарёд чекишади. Бутпарастлардай баданларини тилиб, Буғдой ва шароб талаб қилишади. Менга қарши бош кўтаришади.
15 Мен Ўзим уларни боқдим, кучайтирдим, Улар эса Менга қарши фитна қилади.
16 Ҳамма ёқдан мадад излайди, Мен, Худойи Таолога эса юз бурмайди. Улар яроқсиз бир камонга ўхшайди, Уларга асло ишониб бўлмайди. Беклари ҳақоратли сўзлар айтганлари учун Қиличдан ҳалок бўлади. Бу қилмишлари учун Мисрда кулги бўлишади.”