1 “Birodarlarim, otalar! Gapimga quloq solinglar, sizlarning oldingizda o‘zimni oqlay.”
2 Odamlar uning oromiycha gapirayotganini eshitib, suv quyganday jim bo‘lib qoldilar. Pavlus gapida davom etdi:
3 “Men yahudiyman, Kilikiyadagi Tarshishda tug‘ilganman, ammo Quddusda ulg‘aydim. Bu shaharda Gamalielning shogirdi bo‘lib, ota–bobolarimizning qonuniga jiddiy e’tibor berib ta’lim oldim. Xuddi bugungiday sizlarga o‘xshab, Xudoga o‘zimni bag‘ishladim.
4 Isoning yo‘liga kirgan odamlarni o‘lguday quvg‘in qilardim, erkagu ayolni bog‘lab, zindonga tashlardim.
5 Aytayotganlarim haqiqat ekanini oliy ruhoniy bilan butun Kengash tasdiqlay oladi. Ular Damashqdagi yahudiy birodarlarimizga xat yozib berdilar. Shunday qilib, men bu odamlarni kishanlab, Quddusga olib kelib jazolash uchun Damashqqa jo‘nadim.
6 Men yo‘limda davom etib, Damashqqa yaqinlashib qolganimda, tush payti birdan osmondan yop–yorug‘ nur mening yon–atrofimni yoritib yubordi.
7 Men yerga yiqildim. Shu payt: ‘Shoul! Shoul! Nega sen Meni quvg‘in qilyapsan?’ deb menga gapirayotgan bir ovozni eshitdim.
8 ‘Yo Hazratim! Sen kimsan?’deb so‘radim. Shunda U menga: ‘Sen quvg‘in qilayotgan Nosiralik Isoman’, deb javob berdi.
9 Mening yonimdagilar nurni ko‘rardilaru ammo men bilan gaplashayotganning ovozini eshitmasdilar.
10 Shunda men: ‘Yo Rabbim Iso, nima qilay?’ deb so‘radim. Rabbiy menga shunday dedi: ‘O‘rningdan tur, Damashqqa bor. Nima qilishing kerakligini Xudo belgilab qo‘ygan. Hamma narsa o‘sha yerda senga aytiladi.’
11 O‘sha nurning yarqirashidan ko‘zlarim ko‘rmay qolgan edi. Shuning uchun hamrohlarim qo‘llarimdan ushlab, meni Damashqqa olib ketdilar.
12 O‘sha shaharda Hananiya degan bir taqvodor, qonunga itoat etadigan odam bor edi. U o‘sha shahardagi hamma yahudiylar orasida katta obro‘ga ega edi.
13 Hananiya oldimga kelib, yonimda turdi–da: ‘Birodarim Shoul! Ko‘zlaring yana ochilsin!’ dedi. O‘sha zahoti ko‘zlarim ochilib, Hananiyani ko‘rdim.
14 Shunda u dedi: ‘Ota–bobolarimizning Xudosi seni tanladi. Toki sen Uning xohishini bilgin, Solih Zotni ko‘rib, Uning ovozini eshitgin.
15 Sen ko‘rib–eshitganlaring to‘g‘risida butun olamga Uning guvohi bo‘lasan.
16 Endi nimani kutyapsan? O‘rningdan tur, suvga cho‘mgin. Rabbimizga iltijo qilib, gunohlaringni yuvgin.’
17 Men Quddusga qaytib kelganimdan keyin, Ma’badda ibodat qilayotganimda, menga bir vahiy keldi.
18 Men Rabbim Isoni ko‘rdim, U shunday dedi: ‘Tez bo‘l, Quddusdan zudlik bilan ket! Bu yerdagi odamlar Men to‘g‘rimda bergan guvohligingni qabul qilmaydilar.’
19 Men esa: ‘Yo Rabbiy! — dedim. — Men sinagogalarga borib, Senga ishongan odamlarni qamab, kaltaklaganimni ular yaxshi biladilar.
20 Shohiding Stefan o‘ldirilganda, men o‘sha yerda edim, uning o‘ldirilishini ma’qullab, uni o‘ldirayotganlarning kiyimlariga poyloqchilik qilib turgan edim.’
21 Rabbim Iso menga: ‘Ketaver’, — dedi. — Seni uzoqdagi g‘ayriyahudiylarning oldiga yuboraman.’”
22 Xalq Pavlusga quloq solib turdi. Ammo u shu gapini aytishi bilanoq, ular ovozi boricha, shovqin soldi: — Yo‘qotinglar uni! O‘ldiringlar! U yashashga loyiq emas!
23 Ular baqir–chaqir qilib, kiyimlarini otib, havoni chang–to‘zon qilib yubordilar.
24 Rim mingboshisi odamlariga: — Pavlusni qal’aga olib kiringlar! — deb buyruq berdi. So‘ngra u yana odamlariga: — Uni qamchilanglar! Nima uchun odamlar unga qarshi baqir–chaqir qilganini bilinglar! — dedi.
25 Pavlusni qamchilash uchun bog‘layotganlarida, Pavlus o‘sha yerda turgan yuzboshiga dedi: — Rim fuqarosining biron aybi topilmagan bo‘lsa ham, uni qamchilash sizlarning qonuningizda bormi?
26 Yuzboshi bu gapni eshitib, mingboshining oldiga bordi–da: — Nima qilmoqchisiz? Axir, bu odam Rim fuqarosi ekan–ku! — dedi.
27 Mingboshi Pavlusning oldiga kelib, undan: — Menga ayt–chi, sen Rim fuqarosimisan? — dedi. — Ha, — deb javob berdi Pavlus.
28 Mingboshi: — Men katta miqdorda pul to‘lab, fuqarolikni olgan edim, — dedi. — Men esa Rim fuqarosi bo‘lib tug‘ilganman, — dedi Pavlus.
29 Pavlusni so‘roq qilmoqchi bo‘lib turganlar o‘sha zahoti undan qo‘llarini tortdilar. Mingboshi Pavlusning Rim fuqarosi ekanini eshitib, uni kishanlagani uchun qo‘rqib ketdi.
30 Yahudiylar Pavlusni nima uchun ayblayotganlarini mingboshi bilmoqchi bo‘ldi. Ertasi kuni u Pavlusni ozod qildi va “bosh ruhoniylar bilan Oliy kengash a’zolari yig‘ilsin”, deb buyurdi. Mingboshi Pavlusni ularning qoshiga olib keldi.