1 Pavlus Oliy kengash a’zolariga diqqat bilan qarab shunday dedi: — Birodarlar! Shu kungacha men Xudo oldida toza vijdon bilan yashadim.
2 Oliy ruhoniy Hananiya Pavlusning yonida turganlarga: “Uning og‘ziga uringlar!” deb buyurdi.
3 Pavlus unga dedi: — Xudo albatta seni uradi, ey oqlangan devor! Sen qonunga ko‘ra meni hukm qilgani o‘tiribsan. Endi qonunni buzib, meni urishga amr beryapsanmi?!
4 Pavlusga yaqin turgan odamlar: — Sen hali Xudoning oliy ruhoniysini haqorat qilyapsanmi?! — dedilar.
5 — Birodarlar, men uning oliy ruhoniy ekanini bilmabman, — dedi Pavlus. — Muqaddas Bitiklarda: “O‘z xalqing yo‘lboshchisi to‘g‘risida yomon gapirmagin”, deb aytilgan.
6 Pavlus bildiki, bu yerdagilarning ba’zilari sadduqiylar, boshqalari farziylar ekan. U Oliy kengashga qarab da’vat qildi: — Birodarlar! Men farziyman, farziyning o‘g‘liman. O‘liklar tiriladi, deb umid qilganim uchun, meni hukm qilyaptilar.
7 Pavlus shu gaplarni aytgach, farziylar va sadduqiylar bahslasha boshladilar, guruh ikkiga bo‘lindi.
8 Sadduqiylar, tirilish ham, farishta ham, ruh ham yo‘q, deb aytardilar, farziylar esa uchalasiga ham ishonardilar.
9 Shunda shovqin– suron avjiga chiqdi. Farziy mazhabidan bo‘lgan ba’zi Tavrot tafsirchilari o‘rinlaridan turib, qattiq e’tiroz bildirdilar: — Biz bu odamda biron ayb topmadik. Ehtimol, ruh yoki farishta unga gapirgan bo‘lishi mumkin.
10 Bahs shu darajada kuchayib ketdiki, mingboshi: “Pavlusni tilka–pora qilishmasaydi”, deb qo‘rqib ketdi. Shundan keyin u askarlarga: “Pastga tushinglar, Pavlusni zudlik bilan olib chiqib, qal’aga olib kiringlar!” deb buyurdi.
11 O‘sha kuni tunda Pavlusning oldiga Rabbimiz Iso kelib, shunday dedi: “Dadil bo‘l! Sen Quddusda Men uchun guvohlik bergan eding, endi Rimda ham guvohlik berishing kerak.”
12 Ertalab bir necha yahudiylar yig‘ilib, fitna qo‘zg‘adilar. Ular: “Pavlusni o‘ldirmagunimizcha yeb–ichmaymiz”, deya qasam ichdilar.
13 Qasam ichganlar qirq kishidan ortiq edi.
14 Shundan keyin ular bosh ruhoniylar bilan oqsoqollarning oldiga borib aytdilar: — Biz, Pavlusni o‘ldirmagunimizcha, yeb– ichmaymiz, deb qat’iy qasam ichdik.
15 Endi sizlar va Oliy kengash a’zolari mingboshiga: “Pavlusni bizning huzurimizga olib kel, u to‘g‘rida ma’lumotlarni yaxshiroq tekshirib ko‘rmoqchimiz”, deb buyuringlar. Pavlus huzuringizga yetib kelmasidan oldin uni o‘ldiramiz.
16 Pavlusning jiyani, ya’ni singlisining o‘g‘li bu fitna haqida eshitib qoldi. U qal’aga borib, Pavlusga bu to‘g‘rida aytib berdi.
17 Pavlus yuzboshilardan bittasini chaqirdi–da, shunday dedi: “Manavi yigitni mingboshining oldiga olib bor. U mingboshiga bir narsa to‘g‘risida xabar bermoqchi.”
18 Yuzboshi yigitni mingboshining oldiga olib borib, dedi: — Mahbus Pavlus meni chaqirib, manavi yigitni sizning oldingizga olib kelishimni iltimos qildi. Uning sizga aytadigan gapi bor ekan.
19 Mingboshi yigitni qo‘lidan ushlab bir chetga olib o‘tdi–da, so‘radi: — Menga nima to‘g‘risida xabar bermoqchisan?
20 U shunday javob berdi: — Yahudiylar sizdan: “Ertaga Pavlusni Oliy kengashga olib keling”, deb iltimos qilishga kelishib olishdi, go‘yo Oliy kengash Pavlus to‘g‘risidagi ma’lumotlarni aniqroq qilib tekshirishar emish.
21 Ammo ularga quloq solmang! Qirqtadan ko‘proq odam yashirinib, Pavlusni kutib yotibdi. Ular, Pavlusni o‘ldirmagunimizcha, yeb– ichmaymiz, deb qasamyod qilganlar. Ular hozir tayyor bo‘lib, sizning qaroringizni kutyaptilar.
22 Mingboshi yigitga: — Menga bergan xabaringni birontasiga ayta ko‘rma! — dedi. So‘ng unga ruxsat berdi.
23 Mingboshi yuzboshilardan ikkitasini yoniga chaqirib, dedi: — Oqshom soat to‘qqizda Qaysariyaga ketish uchun ikki yuzta piyoda askarni, yetmishta otliq askarni, ikki yuzta nayzabardorlarni tayyor qilib qo‘yinglar.
24 Pavlusni ham otga mindirib olinglar. Uni hokim Feliks oldiga eson–omon olib boringlar.
25 Mingboshi quyidagi mazmunda maktub yozdi:
26 “Kladius Lisiydan hokim Feliks janobi oliylariga salomlar!
27 Yahudiylar bu odamni ushlab, o‘ldirmoqchi bo‘ldilar. U Rim fuqarosi ekanini bilganimdan keyin, men askarlarim bilan birga borib, uni qutqarib qoldim.
28 Uning qanday aybi bor ekanligini bilmoqchi bo‘lib, uni yahudiylarning Oliy kengashiga olib keldim.
29 Men shuni bildimki, u yahudiylarning qonuniga oid masalalarda ayb qilingan ekan. Ammo o‘limga yoki zindonga tashlanishga loyiq biron ish qilmagan.
30 Bu odamga qarshi fitna uyushtirilayotganidan xabar topganimdan keyin, o‘sha zahoti uni sizning huzuringizga yuborishga qaror qildim. Uning ayblovchilariga ham, da’volaringizni hokim Feliksga borib aytinglar, dedim.”
31 Shunday qilib, askarlar mingboshining ko‘rsatmasiga muvofiq, Pavlusni olib, tun bo‘yi yurib, Antipatrisga olib keldilar.
32 Ertasi kuni otliq askarlar Pavlus bilan birga yo‘lda davom etdi, qolganlar esa qal’aga qaytib keldilar.
33 Otliq askarlar Qaysariyaga yetib kelganlaridan keyin, hokimga maktubni berdilar, Pavlusni ham hokimga ro‘para qildilar.
34 Hokim maktubni o‘qib bo‘lib, Pavlusdan: “Sen qaysi viloyatdansan?” deb so‘radi. Pavlusning Kilikiyadan ekanini bilgach,
35 hokim: “Ayblovchilar kelganlaridan keyin, seni eshitaman”, dedi. Shundan keyin hokim: “U Hirodning qarorgohida ushlab turilsin”, deb buyruq berdi.